داشتم گزارش مستقیم مجلس شورا را از رادیو می شنیدم . نکته هایش برایم جذاب بود . تصمیم گرفتم داستانکی بنویسم برای مجلس مان . بعدا ترجیح دادم داستان مجلسک مان را بنویسم . شد این :

  رئیس مجلس صدا بلند کرد :  آخرین ناطق ، آقای عباسی نماینده  رودسر و املش ! برای نطق خود به جایگاه بیایید . وقتتان پنج دقیقه است .آقای عباسی به پشت تریبون آمد و شروع کرد : سلام علیکم جمیعا و رحمت الله و برکاته . پاسخ چند سلام شنیده شد . عباسی ادامه داد : رب ادخلنی مدخل صدق . . . رب اشرح لی صدری و یسر لی . . .  ( یک دقیقه گذشت )  . عباسی سینه ای صاف کرد و ادامه داد : درود و سلام بی پایان به روح امام شهدا و درود به ارواح طیبه و مقدس شهیدان . آن شهیدانی که . . . هفته دفاع مقدس است و من گرامی می دارم یاد افتخار آفرینانی را که . . . ( یک دقیقه دیگر گذشت ) .  صدای گروپ از میکروفون بلند شد . لابد دست عباسی حین سخنرانی میان زمین و هوا تاب می خورد . حالا صدای نماینده اوج گرفته است . سخنران پرشورتر ادامه داد : حضور سرافرازانه رئیس جمهور شجاع و قدرتمند کشورمان در دانشگاه کلمبیا علی رغم . . . ( یک دقیقه گذشت ) . صدای عباسی تبدیل به فریادی کوبنده و دشمن شکن شد : فریاد رسای ملت ایران با سخنرانی مستدل رئیس جمهور . . . این پیروزی غرور آفرین . . . پیشرفتهای ایران در صنایع تکنولوژی و نانو تکنولوژی و . . . استکبار قدرت ندارد انکار کند . . . ملت ما مثل حضرت علی مظلوم است و . . .

  صدای رئیس مجلس بلند شد : آقای عباسی !  پنج دقیقه تان تمام شد . عباسی ادامه داد : می خواهم مشکلات حوزه انتخابیه ام را مطرح کنم . رئیس : وقت تان تمام است . عباسی تند و تند کلمات را بیرون ریخت : از رئیس جمهور و وزیر محترم کشور بخاطر انتصاب استاندار جدید گیلان تشکر می کنم . رئیس مجلس باز تذکر داد : وقت تمام است آقا . یک دقیقه هم اضافه گذشت . شد شش دقیقه . عباسی اصرار داشت مشکلات حوزه انتخابیه اش را مطرح کند :  خدایا چنان کن سر انجام کار / تو خشنود باشی و ما رستگار .

رئیس مجلس ادامه کار را به دست گرفت : انشاء الله . خب . امروز سالروز ولادت با سعادت . . .  .