چرا احمدینژاد برای ساختن مونوریل اینقدر اصرار دارد ؟ اصرار او روی این موضوع یکی از شگفت انگیز ترین و عجیب ترین موضع گیریهای او در باره حمل و نقل شهری است که هم در دوره شهردار بودنش و هم در دوره رئیس جمهوریش دست از آن بر نمی دارد . مونو ریلی که اعضای شورای شهر دوره دوم  با صراحت اعلام کردند بدون مطالعه و کارشناسی به آن رای دادند و لایحه اش تنها با یک برگ کاغذ که از سوی شهردار سابق تهران (احمدینژاد) به آنها ارائه شد - و سفارش شد که رای بدهید - رای آورد . مونو ریلی که به تصریح مهندس چمران رئیس شورای شهر دوره دوم اجرای آن به فردی داده شد که حسنش بسیجی بودنش بود و تجربه ای در این کار نداشت . مونو ریلی که من حدود 300 صفحه در باره آن تحقیق و مصاحبه کردم  و خلاصه نتیجه تحقیقاتم را به شکل دو گزارش مطبوعاتی در تاریخهای ۸/۸/۸۳ و ۳۰/۸/۸۳(برای خواندن گزارشهای مونوریل روی تاریخ کلیک کنید) در روزنامه ایران چاپ کردم و در آن اثبات کردم که مونو ریل وسیله حمل و نقل (عمومی) مناسبی نیست که در تهران بتوان به آن اتکا کرد و تنها به درد شهر بازی های بزرگ و باغهای وحش می خورد . مونو ریلی که با بودن مترو و اهمیت آن در شبکه حمل و نقل شهری در درجه بسیار پایینی از اهمیت قرار دارد و هیچ کشوری آن را تا به حال برای حل مشکلات حمل  و نقل شهری به کار نگرفته است . شگفت انگیز است که رئیس جمهور کشوری خود را در گیر موضوعی می کند که از نظر کارشناسی نمی تواند از آن دفاع کند . آن روز هایی که گزارش من چاپ شد دکتر بهبهانی معاون حمل و نقل و ترافیک شهردار وقت (احمدینژاد) مرا با عصبانیت خطاب کرد و پرسید : تو با مونوریل چکار داری ، تو نمی خواهی در دولت بعدی تو روزنامه ایران باشی ؟ از او خواستم با استدلال کارشناسی گزارش مرا رد کند و قول دادم که در ایران چاپش کنم اما این کار را نکرد . بعدا از اعضای شورای شهر ( چند نفری که مدافع مونوریل بودند ) همین تقاضا را کردم اما نکردند . بعد تر در ملاقات عمومی شهرداروقت (احمدینژاد) در منطقه 22 هم این خواهش را کردم که  نکرد . چرا ؟ و چرا الآن دولت سعی دارد با بمباران تبلیغاتی – و نه اثبات کارشناسی -- مونوریل را در تهران مهم جلوه دهد ؟ برای اینکه شهرداری و قالیباف را تحت فشار قرار دهد ؟ چرا قالیباف حرف رئیس جمهور مملکت را گوش نمی دهد ؟ آیا سنگ روی سنگ بند نیست ؟ آیا موضوع ، انتخاباتی است ؟ آیا احمدینژاد می خواهد با هوا کردن مونوریل یادبودی از خود به جا بگذارد که هر وقت مردم دیدند یاد او بیفتند ؟ و به همین دلیل قالیباف مونوریل را نمی خواهد ؟ آیا مخالفت احمدینژاد با مترو و اصرارش بر ساختن مونوریل یا مخالفت قالیباف با آن ناشی از هوای نفس است ؟ واقعا تا کی باید شد و نشد کارهای مردم تهران تحت تاثیر کشمکش های میان احمدینژاد و قالیباف باشد ؟ اصلا این دو نفر از جان مردم تهران چه می خواهند ؟ من پیشنهاد می کنم این دو نفر بروند یک گوشه و به هر طریقی که دوست دارند مشکلات شان را با هم حل کنند یا دوئل کنند اما منابع مالی شهر تهران را فدای اختلافات خود نکنند ؛ با اعصاب مردم تهران بازی نکنند .