تبليغاتX
فرامرز سیدآقایی - عدالت خوردنی ست ؟
ما ایرانیها علی بن ابیطالب را مظهر عدالت می دانیم و در حالی که نمی توانیم - یانمی خواهیم - عدالت را در جامعه حاکم کنیم  مدام از علی دم می زنیم و به هر بهانه ای نام او را فریاد می کنیم و خود را ملت علی دوست و علی خواه و عدالت طلب معرفی می کنیم . به مناسبت عید غدیر که تمام بهانه ما ایرانیها برای ابراز ارادت زبانی و شعاری و آیینی به امام علی است ، دو شعر دارم :

                                   (آه عدالت)

حرف از عدالت زده ای

 

از گوهری گرانبها

 

که قرنهاست دزدیده شده

 

 که کسی آن را ندیده

 

لمس نکرده

 

نبوییده

 

عدالت چیست ؟

 

خوردنی ست ؟

 

مثل حق

 

نوشیدنی ست ؟

 

پوشیدنی ست ؟

 

گفتنی ست ؟

 

گم کردنی ست؟

 

پیدا کردنی ست ؟

 

آهان ! شعار دادنی ست

 

نه ! هیچ کدام اینها نیست

 

فقط یک چیز است

 

عدالت را می گویم

 

حواستان پرت نشود

 

عدالت

 

به قول ریاضی دان ها

 

(اگر و تنها اگر) باشد

 

پنج حرف تکراری ست

                                      (مهملات) 

تمام شد

جوهر خودنويسم ته كشيد

نمي دانم چرا وقتي نام تو را مي نويسم

قلم به من حسادت مي كند

مگر به اندازه ذهن من توجيه نيست ؟

كه آزادي فقط

خواب است

سراب است

اسم نيست

موسومي ندارد

فعل نيست

تجربه اش نكرده كسي

صفت نيست ، موصوفي ندارد

كلمه نيست

مهمل است

سياستمداران مي گويند :

" آزادي حرف اضافه است "

لطفا به اندازه حرف بزنيد

و من مي گويم :

" آزادي گران تمام مي شود

لطفا حرف مفت نزنيد "

+ نوشته شده در جمعه هفتم دی 1386ساعت توسط فرامرزسیدآقایی |